TOEN MIES BOUWMAN BELDE...

Een onverwacht telefoontje rond een huwelijksjubileum

Toen mijn ouders hun huwelijksjubileum vierden, wilden we iets bijzonders doen. Geen standaard sketch of liedje, maar een eigen versie van het legendarische televisieprogramma In de Hoofdrol. Voor één onderdeel hadden we een wilde droom: hoe bijzonder zou het zijn als Mies Bouwman zelf onze film zou aankondigen?

Dat leek natuurlijk onmogelijk.

Toch gebeurde het.

Opgegroeid met Mies Bouwman

Op 26 februari 2018 overleed Mies Bouwman. Ben je ietsje ouder, dan kan het haast niet anders dan dat je bent opgegroeid met haar programma’s. Eén van de acht, de ontvangst van Sinterklaas, Telebingo en natuurlijk In de Hoofdrol.

Het waren programma’s waar je met de hele familie voor op de bank zat. Mies Bouwman was in die jaren echt de koningin van de Nederlandse televisie. Warm, nieuwsgierig, vrolijk en altijd oprecht geïnteresseerd in mensen.

Een aantal jaren geleden had ik de eer om, samen met mijn zwager Peter, bij haar thuis op bezoek te gaan. Het werd een middag die we nooit meer zijn vergeten.

Een eigen versie van In de Hoofdrol

Mijn ouders zouden in mei van dat jaar hun huwelijksjubileum vieren. Zoals dat gaat bij veel Twentse families was er een groot feest gepland voor familie, vrienden, kennissen en buren.

Wat natuurlijk niet mocht ontbreken, was een optreden van de kinderen en kleinkinderen. Alleen wilden we dit keer niet zomaar een stukje opvoeren. We wilden een film maken. Het thema hadden we snel gevonden: In de Hoofdrol. Een film met optredens, interviews, liedjes, herinneringen en toneelstukjes. Dit keer niet met bekende Nederlanders, maar met mijn ouders in de hoofdrol.

En toen bedachten we: wie kan onze gouden versie van In de Hoofdrol beter aankondigen dan Mies Bouwman zelf?

Niemand natuurlijk.

“Dat gaat niet lukken hoor”

Mijn man zei meteen: “Leuk idee Marjon, maar dat gaat niet lukken hoor.”

En eerlijk is eerlijk: die kans was natuurlijk ook heel klein. Maar dat weerhield mij er niet van om het toch te proberen. Na wat zoeken kwam ik het adres van Mies tegen in Elst. Eind december stuurde ik haar een brief. Ik vertelde over mijn ouders, hun huwelijksjubileum, onze plannen voor de film en onze grote wens om haar de aankondiging te laten doen.

Daarna hoorde ik een week niets.

Tot mijn telefoon ging.

Mijn eerste gedachte was: ja hoor, ik word in de maling genomen.

Maar het klonk wel heel erg als Mies.

En het wás Mies.

Ze vond het een hartstikke leuk idee en nodigde ons uit om na de kerstvakantie bij haar thuis te komen filmen. Ik zat op mijn werk en heb het nieuws volgens mij aan iedereen verteld die ik die dag tegenkwam.

“Je raadt echt nooit wie ik net heb gesproken...”

Op bezoek bij Mies in Elst

Begin januari gingen Peter en ik naar Elst. We werden ontzettend gastvrij ontvangen met thee, boterkoek en een enorme dosis warmte. Mies nam alle tijd. Ze vroeg naar mijn ouders, naar het feest, naar onze plannen en naar wat voor mensen mijn ouders waren. Niet vluchtig, maar echt geïnteresseerd.

Ik had me natuurlijk goed voorbereid. Fotoboeken mee, informatie over mijn ouders en zelfs een hele uitgeschreven tekst voor de aankondiging van de film. Dat laatste vond ze volgens mij nogal hilarisch. Achteraf gezien snap ik dat ook wel. Mies had natuurlijk helemaal geen uitgeschreven tekst nodig. Ze deed de aankondiging in één keer. Helemaal op z’n Mies: warm, hartelijk, enthousiast en lekker uitgebreid. Precies zoals je haar kende van televisie. Een afkondiging voor het einde van de film? Natuurlijk deed ze die ook.

Wat waren wij verguld met het resultaat.

De grote verrassing op het feest

Het hoeft waarschijnlijk geen betoog dat onze film In de Hoofdrol enorme indruk maakte op mijn ouders en op alle feestgangers.

Toen Mies Bouwman in beeld verscheen, vielen er letterlijk monden open.

“Is dat echt Mies?”

“Nee, dat kan niet... toch?”

Het was een moment om nooit meer te vergeten.

Zelfs nu, jaren later, wordt onze eigen In de Hoofdrol nog regelmatig bekeken. Iedere keer opnieuw brengt die film herinneringen terug. Niet alleen aan het feest zelf, maar ook aan alle liefde, moeite en aandacht die erin zat.

Wat ons het meest is bijgebleven

Natuurlijk was het bijzonder dat Mies Bouwman wilde meewerken. Maar wat ons misschien nog wel het meest is bijgebleven, is hoe vanzelfsprekend ze dat deed.

Ze hoefde dit niet te doen. Ze kende ons niet. Ze had er niets aan. En toch maakte ze tijd vrij om ons te helpen een onvergetelijke verrassing voor mijn ouders te maken.

Dat zegt alles over haar.

Mies was een televisie-icoon, maar vooral ook een ontzettend warme persoonlijkheid.

Dankjewel Mies.

Vieren jouw ouders binnenkort ook een huwelijksjubileum?

De mooiste cadeaus koop je niet kant-en-klaar in een winkel, de mooiste cadeaus maak je samen.

De medewerking van Mies duurde misschien maar een paar minuten, maar de herinnering eraan dragen we nog altijd met ons mee. Juist dat soort persoonlijke gebaren maken een huwelijksjubileum bijzonder en zorgen voor herinneringen die je nooit meer vergeet.

Dat is ook precies waarom een vriendenboek zo'n bijzonder cadeau is voor een huwelijksjubileum. Familie, vrienden, buren, kennissen en oud-collega's vullen allemaal hun eigen pagina in met foto's, herinneringen, grappige verhalen en lieve wensen. Zo ontstaat er een persoonlijk boek vol herinneringen dat het bruidspaar nog jarenlang met plezier kan doorbladeren.

Je kunt het boek extra persoonlijk maken met fotobladen, sfeerbladen, een huwelijks-ABC of een jaaroverzicht van het jaar waarin het bruidspaar trouwde. Ook familieleden of vrienden die niet aanwezig kunnen zijn op het feest kunnen eenvoudig online meedoen en hun herinneringen delen.

Voorbeelden sfeerbladen jaaroverzicht vriendenboek gouden huwelijk